Beroep
Resultaat 13–24 van de 63 resultaten wordt getoond
In deze aflevering van ‘Spraakmakende zaken’ behandelt Sjoerd Claessens de Torresi-zaak, over de wederzijdse erkenning van de beroepskwalificatie van advocaten. 
Veel rechtenstudenten dromen van een baan in de advocatuur. Het liefst bij een groot commercieel kantoor, met een goede opleiding bij ‘The Law Firm School’, een prachtig salaris en bovenal diep respect van vakgenoten voor de toetreding tot de top van je vakgebied. De realiteit van het advocatenbestaan is helaas niet altijd zo glamoureus, zo legt Willemijn Roozendaal uit in deze amuse. 
De sociale advocatuur is essentieel voor de toegang tot het recht, maar staat onder druk door een groeiend tekort aan advocaten. Uitstroom en vergrijzing overtreffen de instroom van jonge juristen. Hierdoor ontstaan regionale tekorten en wordt rechtsbijstand voor rechtzoekenden in een kwetsbare positie minder toegankelijk. Structurele herijkingen, een vergoeding voor opleidingskantoren en meer aandacht in het onderwijs zijn nodig om het stelsel toekomstbestendig te maken. 
De leemte in de rechtshulp die in 1970 werd blootgelegd, is niet kleiner geworden. Mensen zijn helder in wat ze van de rechtspleging verwachten: rechtvaardige, effectieve, goed hanteerbare en snelle routes naar overeenstemming, tegen beheersbare kosten, en zonder nodeloze escalatie. In deze bijdrage beschrijf ik vier opties om met de kennis van nu een daarbij passend stelsel van rechtshulp in te richten. Ik doe dat met hulp van internationale en interdisciplinaire inzichten en volg de lijnen van het Beleidskompas: de nieuwe standaard voor het vormen van overheidsbeleid onder de hoede van het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Versterken van eenzijdige rechtshulp of het uitrollen van huizen van het recht lijkt weinig kansrijk. Effectievere procedures en meerzijdige sociaal-juridische rechtshulp zijn interessantere opties voor burgers en rechtshulpverleners, zeker als deze stelselmatig worden ondersteund met evidence-based richtlijnen om tot rechtvaardige overeenstemming te komen (maatwerk vanuit een standaard). 
Het klassieke retorische advies om in een juridisch pleidooi vooral ook emotionele overtuigingsmiddelen te gebruiken blijkt nog steeds relevant, omdat uit modern onderzoek naar emoties en naar oordeelsvorming blijkt dat emoties onvermijdelijk en constitutief zijn bij het rechterlijk oordeel. 
Volgens Aristoteles kan je het publiek niet overtuigen met uitsluitend redelijke argumenten (logos) maar dien je ook hun vertrouwen in de kunde en betrouwbaarheid van de spreker (ethos) en hun emoties (pathos) op te wekken. Toch lijkt het erop dat het gebruik van ethos- en pathosargumenten in de rechtenstudie niet wordt onderwezen. Kunnen we daaruit afleiden dat in het moderne recht het publiek uitsluitend wordt overtuigd met redelijke argumentatie? 
Resultaat 13–24 van de 63 resultaten wordt getoond
- Maandblad
- KwartaalSignaal
- Juridische podcasts
- Weblogs
- Boeken
- Digitale collecties
- Maandblad
- KwartaalSignaal
- Juridische podcasts
- Weblogs
- Boeken
- Digitale collecties
- Maandblad
- KwartaalSignaal
- Juridische podcasts
- Weblogs
- Boeken
- Digitale collecties