Lichte zeden en cultuur

Lichte zeden en cultuur – zij gaan niet steeds goed samen. Dat kan worden geïllustreerd aan de hand van een Amerikaanse belastingzaak. In Latham, een voorstadje van Albany, de hoofdstad van de staat New York, dreef 677 New Loudon Corporation een ‘juice bar’. Er werd een heel bijzonder sap geserveerd, want klanten konden zich tegen betaling afzonderen met ‘women gyrating on a pole to music’. Waar het in deze zaak om draaide was of de ondernemer over de hieruit voortvloeiende inkomsten belasting moest betalen. Ja, zo meende de meerderheid van vier van het Court of Appeal, de hoogste rechter van de staat New York (www.nycourts.gov/ctapps/Decisions/2012/Oct12/Oct12.htm). De ondernemer kon volgens de meerderheid geen aanspraak maken op de uitzondering van de belastingplicht voor ‘dramatic or musical performances’. Daarvoor was vereist dat het om ‘choreographed performances’ gaat. De bewijslast daarvan rust op de ondernemer. Maar wat er in de ‘private rooms’ precies gebeurde, had de ondernemer niet aangetoond: ‘none of the evidence presented depicted such performances’ merkt de meerderheid, naar het lijkt wat spijtig, op. De ondernemer moest dus betalen. Niet volgens de minderheid van drie die bij monde van rechter Smith een krachtige dissent uitspraken. Die is te mooi om ongeciteerd te laten:

‘The majority, and the Tribunal [de lagere rechter, EH] ‘, aldus de dissenters, ‘have implicitly defined the statutory words “choreographic … performance” to mean “highbrow dance” or “dance worthy of a five-syllable adjective” [geen bestaande uitdrukking maar een vondst van de rechter, EH].

The admission charges for these performances are taxable because the performances are, in the majority’s view, not “cultural and artistic” [...]. The Tribunal took a similar view, finding that the dancers did not put the care into their efforts that high art requires: “We question how much planning goes into attempting a dance seen on YouTube,” the Tribunal remarked. It is undisputed that the dancers worked hard to prepare their acts, and that pole dancing is actually quite difficult, but the Tribunal decided that they were not artists, but mere athletes:

“The degree of difficulty is as relevant to a ranking in gymnastics as it is in dance.” The Tribunal seems to have missed the point that “ranking,” either of gymnasts or dancers, is not the function of a tax collector.’

Het gaat er niet om wat de wetgever heeft gewild, maar wat hij heeft gedaan:

‘The majority implies that since the Legislature did not exclude from the entertainment tax other lowbrow forms of entertainment, such as baseball games and animal acts [...], it would not have wanted to exclude pole dancing; but the issue is not what the Legislature would have wanted to do, but what it did.

If the Legislature wanted to tax all “choreographic … performances” except pole dancing, it could (assuming there are no constitutional problems) have said so, but the Tribunal has no authority to write that exception into the statute. And if, as the majority claims, a Department regulation purports to extend the tax to ice shows with “intricately choreographed dance moves” [...], that is a problem with the regulation. It does not change the statute.’

Rechter Smith haast zich toe te voegen dat hij heus wel een goede smaak heeft:

‘Like the majority and the Tribunal, I find this particular form of dance unedifying – indeed, I am stuffy enough to find it distasteful. Perhaps for similar reasons, I do not read Hustler magazine; I would rather read the New Yorker. I would be appalled, however, if the State were to exact from Hustler a tax that the New Yorker did not have to pay, on the ground that what appears in Hustler is insufficiently “cultural and artistic.” That sort of discrimination on the basis of content would surely be unconstitutional.’

Drie lessen: (1) belastingrecht is minder saai dan sommigen menen, (2) het onderscheid tussen lichte zeden en hoge kunst is minder simpel dan wij denken, (3) dissenting (en concurring) opinions moeten ook bij ons zo spoedig mogelijk worden ingevierd. Beroep bij het US Supreme Court is aanhangig.