(Dis)harmonie op het gebied van de intellectuele eigendom


De intellectuele eigendom (auteurs-, merken-, octrooirecht, en nog een stuk of vijf rechten; hierna: i.e.) levert een prototype op van een rechtsgebied dat het bij harmonisatie ‘nooit goed kan doen’. In de afgelopen 25 jaar is de intellectuele eigendom (die volgens het Nieuw BW niet eens meer ‘eigendom’ zou mogen heten) per deelgebied dermate internationaal vastgepind, dat aan een nationaal harmoniserend Boek 9 NBW zoals Meijers zich dat voorstelde, niet meer valt te denken. Op typische (algemeen)vermogensrechtelijke en rechtshandhavingsonderdelen valt er zonder strijd met internationale regels in nationale context nog wel iets te harmoniseren, als de i.e.-lobby daarbij niet te zeer dwars ligt. Daarmee kan een bij de invoering van het NBW in 1992 gemiste kans nog worden gerepareerd.


U heeft geen toegang tot de download(s) van dit product.

Login of bekijk onze abonnementen