C.H. Brinkman

Professor A. Heertje graaft in zijn artikel voor Ars Aequi van januari 1966 met onmiskenbaar genoegen ‘conflictstof voor juristen en economen’ op die, als ik het goed begrijp, vooral hierin ligt dat de jurist, die zich wenst te laten adviseren door een econoom (bv. voor het preciseren van het sociaal-economisch belang in een concreet geval), wordt teleurgesteld door het resultaat van het economisch denken. De jurist mag de verantwoordelijkheid voor zijn beslissingen niet afwentelen op de econoom - de econoom kan geen waarderingsoordeel geven. De rechtsgeleerde zal hierover boos worden, professor A. Heertje gaat er dan om lachen. Wat kan de jurist verwachten van de econoom, wanneer hij diens inlichtingen verzoekt? Deze vraag is te splitsen in een aantal deelproblemen. Dan pas kan de betrekking tussen economische uitspraken en hun juridische waardering tot zijn recht komen. Deze deelproblemen zijn de volgende: (1) Wat is het gemeenschappelijk werkterrein van jurist en econoom, onder welke gemeenschappelijke noemer kan hun activiteit worden gebracht? (2) Wat is de taak van de econoom? (3) Wat is de taak van de jurist? (4) De belangenafweging.

januari 1967
AA19670036

F. Grondman

In het volgende stuk hoop ik een overzicht te geven van de manier waarop in een paar landen wetten getoetst worden, in het bijzonder met het oog op de bescherming van de grondrechten. In Frankrijk wordt nauwelijks aan grondrechten getoetst, in West-Duitsland is een speciaal college met die taak belast, en in Denemarken en Noorwegen heeft tenslotte de gewone rechter de bevoegdheid de wet te toetsen aan de Grondwet.

januari 1970
AA19700480