Automatisering van de verwerking van juridische informatie

In de maatschappij van 1976 bestond op dat ogenblik een papieren rechtscultuur. Het papier als drager van voor een ieder begrijpelijke tekens wordt gebruikt als voertuig voor informatieoverdracht. Al datgene in het recht wat we de vergetelheid willen besparen – en dat is nogal wat – wordt aan het papier toevertrouwd.
De stroom informatie die de jurist op zich af zag komen, was zo groot geworden dat één persoon deze onmogelijk meer kon beheersen. Met andere woorden de grens van de papieren rechtscultuur was bereikt. Er moest een andere manier van informatieverwerking, -verkrijging en -opslag worden gevonden, wilden juristen op hun vakgebied nog enigszins bijblijven. Verstandig leek het dan om voor de informatie een ander voertuig te zoeken, te weten de computer.