Fietsend naar de toekomst
Met veel plezier lees ik dagelijks de column van Frits Abrahams in NRC Handelsblad. Hoe hij van iedere vluchtige ontmoeting in tram of Vondelpark een miniatuurtje weet te maken, dwingt bewondering af. Ik stel mij zo voor dat hij blocnote en pen in de aanslag heeft om alles meteen te vereeuwigen. Hoewel ik mij absoluut niet op één lijn met Frits Abrahams wil stellen, hebben wij één ding gemeen: beiden zijn wij steeds op zoek naar kopij voor de volgende deadline. Er zijn ook verschillen: hij schrijft 25 columns per maand, ik één (althans voor dit blad). Verder reist hij per tram en ik per fiets. En daar zit meteen mijn probleem. Op de fiets krijg ik de meest prachtige invallen. Maar aangekomen op de plaats van bestemming, is daar meestal weinig van over. ‘Je moet het ook meteen noteren’, hoor ik de lezers al tegen de oprukkende alzheimer tekeer gaan. Maar ik heb iets veel mooiers bedacht, waarde lezer (ook op de fiets), zij het dat dit nog wel iets voor de toekomst is. Waarom geen verbinding gelegd tussen het inventieve deel van de hersenschors met een nano-tekstverwerker. Het moet toch mogelijk zijn – zie de publicaties van Lamme, Sitskoorn, Swaab en al die andere neurofielen – om een deel van de hersenactiviteit rechtstreeks in geschrift om te zetten, net zoals softwareprogrammeurs erin zijn geslaagd spraak in taal te vertalen. RSI-slachtoffers zijn met dat laatste uitstekend geholpen. Ook doofgeboren kinderen kunnen tegenwoordig met een implantaat gesproken taal leren verstaan, terwijl met diepbreinstimulatie parkinson kan worden bestreden. Mij zou het goed uitkomen als ook de volgende stap van omzetting van hersenactiviteit in geschrift zou worden gezet. Al is het resultaat nog zo rudimentair.
Nog op een heel ander gebied zie ik een mooie toekomst voor de techniek. Eens in de drie maanden schrijf ik voor dit blad een kroniek. Het is altijd weer zwaar om uit de vele nieuwswaardige ontwikkelingen een selectie te maken. Nu begrijp ik dat Facebook al haar bijna 4 miljoen klanten in dit land haarscherp in het vizier houdt en van ieder lid de preferenties heeft gecatalogiseerd, althans dit kán doen. Ook de KPN blijkt hiertoe in staat. Welnu, de link met deze kroniek is gauw gelegd. Voortaan krijgt iedere lezer een kroniek op maat. Wie speciaal in productenaansprakelijkheid is geïnteresseerd, die krijgt daar alles over te horen. De liefhebbers van Bulgaarse timeshares krijgen in het vervolg het laatste nieuws over de implementatie van de gewijzigde Europese richtlijn. Ik denk niet aan een alert die we thans al kennen, omdat die het nieuws ongefilterd door flitst. Nee, in mijn optiek komt er eerst een bewerking van mijn hand, alvorens het bericht naar de lezer wordt gestuurd. Desgewenst kan de lezer zijn preferenties aan mij opgeven, maar noodzakelijk is dit niet. Via zijn koop- en twittergedrag kan Facebook ook zelf wel een lijst van favorieten produceren. De aanhef kan dan meteen worden gepersonaliseerd: ‘Welkom, Danny Busch, bij de kroniek consumentenrecht. Ik selecteerde voor jou ditmaal twaalf berichten over krediet en financiële dienstverlening.’ In het echt zou ik een veelvoud aan berichten selecteren en bewerken, maar om het leesbaar te houden krijgt de abonnee maximaal 12 items toegestuurd.
Tot zover mijn mijmeringen (op de fiets) over de toekomst van de columnistiek en de kroniekostiek. Big brother (in law) is coming.
Deze column is eerder verschenen in Ars Aequi januari 2012