Netwerken – Niet alleen voor carrièremakers

Het heeft geen goede connotatie. Netwerken? Iets voor carrièremakers. Voor mensen die achterin de glossy Mr. op de foto willen. Of op Facebook. Die straks een gouden handdruk ontvangen – een parachute d’or zeggen de Fransen. Maar netwerken heeft ook een positieve kant. En daarover wil ik het in deze column hebben. Die positieve kant is vooral gelegen in het verzamelen van potentiële hulptroepen voor het vergaren van kennis van buitenlands recht. Gewoonlijk plukt men deze kennis van het net of door consultatie van een bibliotheek. Dat heeft het risico dat de bron suspect is (internet) of het materiaal achterhaald (bibliotheek). Hoe hier iets aan te doen?

Wie ooit uitwisselingsstudent is geweest, weet wat er ’s avonds en in de weekends gebeurt. Terwijl de autochtonen hun was naar het (een) ouderlijk huis meenemen, zoeken de buitenlanders elkaar op in de Irish pub. Dat leidt vaak tot levenslange contacten, ook op het intellectuele vlak. Waardevol als je zeker wilt weten of die belastingwet in Frankrijk nog geldt, of Malta een geregistreerd partnerschap kent, of het Engelse West Bromwich-arrest al is achterhaald. Even Parijs, La Valetta of Cambridge bellen, en de wetenschap is daar.

Hoe creëer ik een netwerk zonder naar het buitenland te gaan
Nu gaat (nog) niet iedereen met Erasmus naar het buitenland. Vandaar de vraag: hoe creëer ik een netwerk zonder een jaar in Cork, Praag, de Faculté internationale de droit comparé of München te hebben verbleven. Het antwoord is verrassend simpel, maar je moet er maar op komen. Reeds nu verblijven hordes buitenlandse studenten aan onze juridische faculteiten. Ze komen hier ofwel zoals de Duitsers om in vier jaar een bachelor + master af te ronden waar ze in eigen land een jaar of acht over doen. Ofwel als uitwisselingsstudenten of om een vervolgcursus op masterniveau te volgen. Hoe dan ook, schrijf je in voor een Engelstalige cursus aan de eigen faculteit, mijd de buitenlandse deelnemers niet en creëer een eigen netwerk. Straks als die informatie over het rapport-Catala, de invoering van de Britse Supreme Court of de toekomst van Tuvalu nodig is, volstaat een mail naar de nieuw gemaakte collegevrienden om de internet-bronnen te suppleren.

Facebook en LinkedIn
Het creëren van een netwerk is zo waardevol, dat dit ook de aandacht van commerciële bedrijven heeft getrokken. Facebook en LinkedIn zijn enkele van de meest bekende hiervan. Het is prachtig dat de commercie zich ons juridisch lot aantrekt, maar die belangstelling heeft ook een keerzijde. Die bestaat in een forse inbreuk op de privacy van de deelnemers. Een enkele keer laat ik mij door een oud-student wel eens verleiden om zo’n Facebook- of LinkedIn-contact aan te gaan. Het gevolg is dat ik tot in lengte van dagen achtervolgd word met berichten over alle nieuwe contacten die mijn oud-student via deze programma’s heeft opgebouwd. Wie zijn eigen netwerk toch liever privé houdt, kan zich beter van deze commerciële steun onthouden.

Deze column is eerder verschenen in Ars Aequi januari 2010