M. de Ridder

In de praktijk blijkt het vaak moeilijk te achterhalen of er een causaal verband bestaat tussen de fout van de arts en het niet-genezen van de patiënt. Door de bewijslast dat de kunstfout wel of niet tot de schade heeft geleid bij de arts of bij de patiënt te leggen, wordt dit soort problemen op een 'alles of niets' manier opgelost. Aangezien een dergelijk bewijs in de praktijk vaak niet te leveren is, kan dit bovendien tot zeer onbillijke resultaten leiden. Frankrijk en België hebben voor dit probleem een goede en bruikbare oplossing gevonden door de toepassing van de theorie van de verloren kans. De patiënt krijgt bij toepassing van deze leer alleen de verloren kans op genezing vergoed. Ik verwacht dan ook dat het niet lang meer zal duren totdat deze theorie door de rechter in het civielrechtelijke medische aansprakelijkheidsrecht zal worden geïntroduceerd.

Rode draad | Beroepsaansprakelijkheid
juli 1995
AA19950548