(On)rechtmatigheid van reclame met resultaten van vergelijkend warenonderzoek

Het is allemaal heel onschuldig begonnen, ruim vijftien jaar geleden, toen het woord ‘consument’ nog geen begrip was. Een aantal Nederlanders, dat het gevoel was kwijt geraakt als klant nog koning te zijn, richtte de Nederlandse Consumentenbond op, een vereniging ‘die zich ten doel stelt de belangen van de Nederlandse ingezetene als consument te behartigen onafhankelijk van enige politieke richting’. Door middel van vergelijkende warenonderzoeken en door voorlichting over prijs en kwaliteit van zowel goederen als diensten, tracht de bond dit doel te bereiken.
Uitgaande van de veronderstelling dat een goede beoordeling van hun producten in de Consumentengids meer indruk op het publiek zou maken dan de lovende – woorden van de producent zelve, zijn sommige fabrikanten in ons land de publicaties van de – Consumentenbond voor hun reclame gaan gebruiken. Op enige vragen, die met deze wijze van adverteren samenhangen, wordt in dit artikel nader ingaan. Na een overzicht van verschillende wijzen waarop men met testrapporten reclame kan maken (par. 2), zal deze reclamevorm achtereenvolgens bezien worden in de verhouding Consumentenbond-adverteerder (par. 3) en concurrent-adverteerder (par. 4).