Steeplechase voor juristen en economen

Professor A. Heertje graaft in zijn artikel voor Ars Aequi van januari 1966 met onmiskenbaar genoegen ‘conflictstof voor juristen en economen’ op die, als ik het goed begrijp, vooral hierin ligt dat de jurist, die zich wenst te laten adviseren door een econoom (bv. voor het preciseren van het sociaal-economisch belang in een concreet geval), wordt teleurgesteld door het resultaat van het economisch denken. De jurist mag de verantwoordelijkheid voor zijn beslissingen niet afwentelen op de econoom – de econoom kan geen waarderingsoordeel geven. De rechtsgeleerde zal hierover boos worden, professor A. Heertje gaat er dan om lachen.
Wat kan de jurist verwachten van de econoom, wanneer hij diens inlichtingen verzoekt? Deze vraag is te splitsen in een aantal deelproblemen. Dan pas kan de betrekking tussen economische uitspraken en hun juridische waardering tot zijn recht komen.
Deze deelproblemen zijn de volgende:
(1) Wat is het gemeenschappelijk werkterrein van jurist en econoom, onder welke gemeenschappelijke noemer kan hun activiteit worden gebracht?
(2) Wat is de taak van de econoom?
(3) Wat is de taak van de jurist?
(4) De belangenafweging.