Ars Aequi opent het nieuwe jaar met een artikel van Andra Primavarus & Maarten Hillebrandt over hoe ‘Pfizergate’ en het informele gebruik van ‘alternatieve documenten’ zoals privé sms’jes de structurele tekortkomingen van het EU-regime voor toegang tot documenten blootlegt. Lynn Hillary kaart een ander Europees probleem aan, zij verwacht dat het solidariteitsmechanisme van het Europese Migratie- en asielpact niet de mensenrechtelijke problemen zal oplossen die momenteel bestaan binnen het Europese asielrecht. Kenneth Manusama bekijkt aan de andere kant van de plas de potentieel immense gevolgen van de uitspraak in Trump v. United States waarin het Amerikaanse Hooggerechtshof stelt dat een voormalige Amerikaanse president bijna absolute onschendbaarheid geniet voor alle officiële handelingen tijdens het presidentschap.

Jarmo Oppatja zet een boom op over publiekrechtelijke vermogensrechten in ons eigen land en Sophia de Vries betoogt dat de tijd is rijp voor een nationaal fossiel reclameverbod dat recht doet aan collectieve belangen en toekomstig welzijn. Rogier Hartendorp pleit voor een leidende in plaats van een lijdelijke rechter, die er met gezaghebbende rechtspraak in slaagt om verbindingen te leggen om haar maatschappelijke taak te kunnen vervullen. Marijke ter Voert geeft aandachtspunten voor de selectie en beoordeling van empirisch onderzoek voor het onderbouwen van juridische vraagstukken.

Een nieuw jaar betekent ook twee nieuwe rubrieken. Ars Aequi bestaat dit jaar 75 jaar en daarom staat de Rode Draad in het teken van het getal 75 in het recht. De eerste bijdrage herdenkt de 75ste redacteur van Ars Aequi, Piet Baudoin een sociaal bevlogen advocaat. Wie treedt in zijn voetsporen in het belang van (het behoud van) de sociale advocatuur? De Blauwe Pagina’s met als titel ‘Impact!’ gaan ook over zaken van belang. De klimaatcrisis wacht niet en Milieudefensie v. Shell slaat op succesvolle wijze een brug tussen recht en wetenschap.

Dit en veel meer staat in deze eerste Ars Aequi van 2026.